De bodem van de ton bleek nog aanwezig. Het kon dus niet om een tonwaterput gaan. Wellicht diende deze ton als vat of kuip, mogelijk in de ververij.

Opmerkelijk is het feit dat op de planken van de bodemplaat verschillende ingekraste merktekens zijn aangebracht. Dergelijke tekens werden vaak op de duigen en/of de bodemplaat ingekrast of ingebrand. Bij het onderzoek naar de middeleeuwse vissersnederzettingen Heist en vooral Walraversijde werden bijvoorbeeld een groot aantal tonputten ontdekt waarbij heel wat van de tonnen merktekens vertoonden. Het is de onderzoekers nog steeds niet duidelijk wat de merken precies betekenen en wie ze op de tonnen heeft aangebracht. Er zijn verschillende voorschriften gekend uit historische bronnen die het aanbrengen van merken toestaan of zelfs verplichten aan bepaalde personen en in bepaalde gevallen.

Haringtonnen droegen bijvoorbeeld twee merktekens: een van de kuiper en een van de stuurman van de vissersboot. Ook handelaars merkten hun waar. Goederen van verschillende handelaars die op eenzelfde schip werden geladen, konden immers niet bij elkaar gehouden worden: de zwaarste goederen werden het eerst geladen. Een 15de-eeuwse kogge, opgevist uit de haven van Danzig, had onder andere een hele reeks tonnen aan boord die op heel systematische wijze waren gemerkt: een teken voor de inhoud, één voor de eigenaar en één voor de bestemming.

Er komen allerlei symbolen en combinaties van symbolen voor, bijvoorbeeld Romeinse cijfercombinaties, verticale of horizontale strepen met een aantal haakse of parallelle lijnen, en allerlei cirkels. De tekens kunnen enkelvoudig zijn maar ook heel complex. In het laatste geval gaat het vermoedelijk om een accumulatie van een aantal boven elkaar aangebrachte tekens, wat een indicatie kan zijn voor een lange levensduur van de ton. Ook op de ton van de Verversdijk staan verschillende tekens.

Voor meer info: bezoek de website van Archeologie Brugge