Volgens de werkgroep Archeologie, Monumenten en Landschappen is de nakende sloop exemplarisch voor een toestand die in Vlaanderen stilaan legio wordt: slopingen of onverantwoorde moderniseringen van historisch waardevolle gebouwen komen steeds vaker voor.

"Bij gebrek aan een Vlaams handhavingsbeleid en de delegatie van de stedebouwkundige bevoegdheid naar het laagste politieke niveau werd de deur wagenwijd opengezet voor willekeur en politieke beïnvloeding," stelt de werkgroep. "De motivaties tot sloping in de stedenbouwkundige vergunningen zijn vaak hilarisch. Zo wordt de sloop van de huisjes in Merendree ondermeer gemotiveerd door het feit dat ze contrasteren met hun omgeving. Met een dergelijke uitspraak haalt men in de toekomst zowat alles tegen de vlakte. In de gemeente Nevele zelf zijn nog meerdere dossiers die een gelijkaardig pad dreigen op te gaan. Denken we maar aan de pastorie in Hansbeke, ooit al eens bezet om de wantoestand aan te klagen, maar na al die jaren leegstand nog steeds aan het verkrotten."

Nog volgens de werkgroep vergeet men al te vaak de sociale dimensie in dit soort dossiers. Arbeidershuisjes of kleine hoevetjes worden vaak bewoond door mensen die niet de middelen hebben tot of weten hoe ze zich juridisch kunnen verweren of bezwaar aantekenen. Daarom pleit de werkgroep voor een herdenken van het Vlaams monumentenbeleid waarbij handhaving maar ook integratie van het sociale aspect in her-valorisatie van de historisch waardevolle architectuur meer aan bod moeten komen.