De sleuf van 11 bij 6m langs de Mechelsesteenweg bracht een kasseiwegje in witte stenen aan het licht, afgeboord met grote blokken. Bij gebrek aan duidelijk dateringsmateriaal in het weggetje en de funderingslaag van aangestampte aarde en baksteenpuin is de 'Hooghuisweg' nog niet in een bepaalde periode te plaatsen.

Links van de weg liggen er twee ondiepe, evenwijdig gelegen muurtjes die door de onderzoekers als 'serre' geïnterpreteerd worden. Tussen de weg en de bijbouw van het Hooghuis ligt waarschijnlijk een gracht, met keramisch materiaal van de 17de eeuw (mogelijk 16de) tot de 20ste eeuw. Verder onderzoek moet uitwijzen of de gracht verder onder de weg doorloopt.

De resten van de bijgebouwen van het Hooghuis bestaan uit ondiep gefundeerde muurtjes. Op één van de funderingstrappen werd een versierd mesheft gevonden, deels in ijzer en deels in hoorn. Binnenin de bijbouw werden een aantal munten uit de eerste helft van de 17de eeuw in een zanderige ophogingslaag gevonden.

Onder deze ophogingslaag zijn nog een aantal paalkuilen teruggevonden, waarvan de functie nog onduidelijk is. De ondergrond is ook verstoord door meerdere mollengangen (zie foto).

In de komende weken proberen de onderzoekers vooral de verbanden tussen de verschillende sporen te vinden en daarbij zijn ook nog steeds vrijwilligers welkom. Informeer hiervoor Wouter Yperman (0498/10 20 62).