Verschillende muurresten tonen een complexe bouwgeschiedenis aan vanaf de 14de tot de 20ste eeuw. Vloeren, waterputten en haarden getuigen van een intensieve (her-)bouwactiviteit. De opgravingen vinden plaats op de hoek van het Bladelinplein en de Kerkstraat, pal tegenover de schandpaal. De aanleiding hiervoor is de inplanting van een nieuw appartementencomplex.

Middelburg werd vanaf 1448 gebouwd op de plaats van een hoeve-uitbating van de abdij van Middelburg in Zeeland. Na drie jaar opgravingen op het kasteeldomein werden hiervan echter geen sporen aangetroffen. Wél werd er onder het neerhof een (cultuur?)laag aangesneden die wat grijs aardewerk bevatte en bij de bouw van het kasteel afgedekt werd met een dik pakket vergraven moederbodem. Hetzelfde fenomeen werd nu ook vastgesteld op de opgraving in de stadskern. Nieuw is echter dat op de top van de humeuze laag een loopvlakje werd gevonden, geassocieerd met baksteenmuurtjes en zware paalkuilen. Het betreft vermoedelijk het restant van een constructie in vakwerkbouw.

Verschillende muurresten tonen een complexe bouwgeschiedenis aan vanaf de 15de tot de 20ste eeuw. In de 15de eeuw werd het areaal bouwrijp gemaakt. Onmiddelijk na deze ophogingen werd een eerste bakstenen constructie gebouwd (stadhuis?). Dat het stadhuis rijkelijk was afgewerkt kan worden aangetoond door een aantal bouwfragmenten met Gotische ornamentiek. Een brandlaag toont aan dat de constructie waarschijnlijk als gevolg van de aanvallen in de Godsdienstoorlogen definitief in vlammen opging. In de 17de eeuw werd het terrein opnieuw opgehoogd en verschenen enkele nieuwe gebouwen. Parallel hiermee werden achteraan twee nieuwe waterputten en een beerput aangelegd. Eén van die waterputten was zelfs nog in gebruik door de bewoners van het huis dat voor de opgravingen werd gesloopt!

Je vindt meer informatie over de vondsten in dit rapport (pdf - 855 kb). Contact: Pedro Pype / Wim Declercq