Dergelijke gebouwtjes worden "paalschuren" of "spijkers" genoemd, naar "spicarium", het Latijnse woord voor graanopslagplaats.

Aangezien in de paalkuilen van de spijkers geen dateerbare vondsten werden aangetroffen, is de datering onzeker. Vermoedelijk gaat het niet om Romeinse constructies, omdat deze meestal zes of zelfs negen palen vertonen. Wellicht hebben we te maken met voorromeinse sporen.
In elk geval werden ten minste twee van de drie spijker tijdens de gebruiksperiode verbouwd. Dit is duidelijk te merken aan de dubbele palen, waarvan de resten werden aangetroffen.

Een paalschuur is een vierkant of rechthoekig gebouwtje met een verhoogde vloer en houten wanden. Op deze manier kon het graan buiten het bereik van ratten en muizen worden gehouden. Naast gesloten spijkers voor graan, waren wellicht ook open paalschuren voor hooi in gebruik. Hooi was minder kostbaar en minder gegeerd bij ongedierte. Als de hooiberg verminderde, beschermde men het hooi tegen het regen door het dak te laten zakken.

Het is duidelijk dat spijkers geen alleenstaand fenomeen zijn. In de omgeving zal ongetwijfeld een boerderij gelegen hebben. Het is afwachten wat het verdere archeologisch onderzoek aan het licht brengt.

www.raakvlak.be