
Home
Kalender
Forum
Contact
Links
Proefopgraving na nieuwe prehistorische vondsten in Veldwezelt | Beschilderde grafkelders in Waarschoot
3 augustus 2005
Verrassingen in de Vaartstraat
Naast de al eerder blootgelegde bewoningsresten langs de Vaartstraat in Wielsbeke zijn onlangs ook de sporen van oude begravingen ontdekt. Het gaat om zeker drie duidelijke Romeinse 'brandrestengraven'. Over de precieze datering van deze graven kunnen de archeologen voorlopig nog geen uitsluitsel geven.
Ondertussen hebben de archeologen in Wielsbek drie nieuwe vlakken opengelegd; twee ervan zijn al bijna volledig onderzocht. Graf A en B bevinden zich in het noordwesten van vlak III, graf C situeert zich centraal in vlak V, maar moet nog verder onderzocht worden.
Graf A (foto rechtsboven) tekende zich in het vlak af als een zeer houtskoolrijke rechthoekige vlek (1,10 op 1,00 m). Bij het onderzoek werd duidelijk dat in de vulling, naast verbrand bot, nog een redelijk goed bewaarde verkoolde houtblok zat. Een opmerkelijkje vondst was een zwaar verbrande en kapotgesprongen 'kom', centraal in de kuil. Waarschijnlijk lag het aardewerken voorwerp mee op de brandstapel en is daardoor zwaar aangetast en niet meer nauwer te dateren dan in de Romeinse periode. Daarnaast werd ook een dunwandig stukje randscherf gevonden dat wellicht een lokale imitatie van een bekertje in terra sigillata is.
In tegenstelling tot graf A was graf B (foto links) eerder langwerpig (1,30 op 0,45 m). Opnieuw ging het om een zeer houtskoolrijke vulling met een beetje verbrand bot en een verkoolde houtblok. Ook hier vonden de archeologen centraal in de put wat fragmenten zwaar aangetast aardewerk aangetroffen. Belangrijker was de mogelijke vondst van een zwaar aangetaste fibula of mantelspeld.
Deze twee voorbeelden zijn eigenlijk vrij kenmerkend en kunnen vergeleken worden met talrijke andere vondsten in Vlaanderen en daarbuiten. Het gaat duidelijk om Romeinse brandrestengraven. Men verbrandde de overledene samen met wat bijgiften (meestal wat aardewerk, sierraden en een munt). Vervolgens dumpten de nabestaanden in een uitgegraven kuil een selectie van het as van de overledene, een deel van de brandstapel en de bijgiften. In het grootste deel van de gevallen gaat het om een rechthoekige tot vierkante kuil, waarbij soms ook nog een nisje in de zijwand werd uitgehold voor de bijgiften.
Wat de datering van deze graven en hun plaats in de chronologie van de hele site betreft, tasten de archeologen voorlopig nog in het duister. Verder onderzoek op de site zal hierover meer duidelijkheid scheppen.
door Tijl | Opgravingen | Reacties (0)
Reageer op dit bericht |
