Tijdens de werken werden enkele oudere sectoren van 5 bij 5 meter afgewerkt en een aantal nieuwe geopend in de zuid-zuidwestelijke zone van het zogenaamde ‘badgebouw’. Hoewel er in recentere tijden veel verstoringen in de bodem werden veroorzaakt door menselijk ingrijpen – zo werd in de 19de eeuw nog heel wat steen als bouwmateriaal uit de oude Romeinse muren gebroken – konden de fundamenten van dit militaire gebouw nabij de omwalling blootgelegd worden. Het ging hierbij om resten van het stenen fort voor hulptroepensoldaten (auxilia) daterend uit de tijd van keizer Commodus (180-192 n.C.), dat nadien nog een reeks verbouwingen had ondergaan gedurende de 3de en de 4de eeuw n.C.

Naast de muurresten kwamen enkele paalkuilen aan het licht die vermoedelijk deel uitmaakten van de stellingen voor de opbouw van de kalkstenen muren die een dikte van 70 tot 90 cm hadden. In de blootgelegde ruimten vonden de studenten aardewerk (o.a. grijs gebruiksaardewerk en terra-sigillata), zeven munten (een sestertius van Commodus, een antoninianus van Probus en vijf laat-antieke folles, o.a. van Constantijn I en Valentinianus I), vensterglas en stukjes van glazen vaatwerk, tegulae en imbrices met militaire stempels (vooral LEGIADIF; Legio I Adiutrix Fecit), een ijzeren drievleugelige pijlpunt en een olielampje. Opvallend was de vondst van een caliga (militaire sandaal), waarvan alleen de spijkerafdruk overgebleven was.

Onder deze funderingen lagen dan de restanten van twee barakken behorend tot het oudste legerkamp dat opgebouwd was uit ongebakken leemtegels en hout, met een aarden omwalling en een dubbele spitsgracht als verdedigingssysteem. Deze eerste versterking werd opgetrokken (als bruggenhoofd van het castrum te Brigetio) in barbaars gebied aan de overzijde van de Donau gedurende de Markomannische Oorlogen tijdens de regering van Marcus Aurelius (161-180 n.C.). Het werd verwoest door een Germaanse aanval in 179 n.C.

Tussen deze barakken liep een smalle steeg met een greppel voor de afwatering. In de woonruimten van de soldaten werd een reeks artefacten aangetroffen, zoals een glazen flesje en resten van een glazen kommetje, gebroken potten, waaronder een drinkbeker en enkele terra-sigillatafragmenten, gordelbeslag en een fibula. De meest in het oog springende ontdekking in deze barakken was de aanwezigheid van twee soldatensandalen, waarvan enkel de afdrukken van de spijkers bewaard waren gebleven. De conservering van de opgegraven objecten viel overigens in de deskundige handen van de Vlaamse archeologisch conservator-restaurator Katleen Vandenbranden.

De precieze functie van het zuidoostelijke complex in het hulptroepenkamp te Iža blijft vooralsnog onduidelijk. De komende jaren zal dit complex verder onderzocht worden in noordelijke richting.

Geïnteresseerde studenten uit Leuven, Gent of Brussel kunnen zich aanmelden voor een volgende campagne in juli-augustus 2006 bij Bernard Van Daele, 0476-38.52.48. of 089-38.20.38.; e-mail:ligustinus@hotmail.com.