In tegenstelling tot wat de archeologen verwachtten, was het hoofgebouw geen boerderij uit de Late IJzertijd of Vroeg-Romeinse periode, maar een Hoog-Middeleeuws exemplaar.

In één van de laatste grote vlakken, vlak VI, werden in de noordwestelijke hoek een aantal grondverkleuringen herkend als paalsporen. Gezien de redelijk parallelle en geconcentreerde ligging werd besloten om nog een stuk bij open te leggen. Het resultaat is een volledige plattegrond van een houtbouwhuis.

Twee parallelle rijen van een zestal paarsgewijs geplaatste paalsporen (in het blauw aangeduid op het grondplan) vormen het skelet ervan, een éénschepig gebouw met een lengte van 15m en een breedte van 5m. Mogelijk bevind er zich een ingang in het midden van de noordwestelijke zijde, aangezien er twee palen in plaats van één, zoals in de andere zijde, zich niet ver van elkaar bevinden. Maar dit is natuurlijk puur giswerk.

Vlak ten noorden van de structuur werden ook nog een aantal andere paalsporen opgemerkt, maar of deze hierbij horen is niet helemaal duidelijk. Mogelijk vormden ze onderdeel van een latere aanbouw (de typisch Vlaamse koterijen?), of zijn ze een aanwijzing dat het oorspronkelijk om een drieschepig exemplaar gaat, waarbij de zuidoostelijke wand verdwenen zou zijn. Een andere mogelijkheid is dat ze helemaal niets met het huis te maken hebben. Voorlopig is dit de piste die de archeologen volgen wegens te weinig harde bewijzen voor de andere hypothesen.

Net zoals bij de oudere vondsten van deze landelijke site is het lage aantal vondsten een probleem naar datering toe. Gelukkig kwam er uit de vulling van één van de paalsporen een vrij karakteristiek stukje scherf naar boven. Het gaat om een roodbeschilderd scherfje, soms ook wel als 'Pingsdorf-aardewerk' bestempeld. Van dit aardewerk weten we dat ze grotendeels uit de 11e tot 13e eeuw stamt.

Deze Hoog-Middeleeuwse gebouwplattegrond vormt een laatste schot in de roos en sluit de campagne mooi af. Nu wacht er nog een maand verwerking om het opgravingsarchief op orde te stellen en een balans te maken.

Bron: Nieuwsbrief Wielsbeke-Vaartstraat