De afspanning uit 1702 kende een bewogen historie. Een expert in onroerende goederen kocht de herberg en de nog veel oudere schuur in 1983. De afspanning wou hij na renovatie met veel winst doorverkopen. De schuur zou hij aan Bokrijk afstaan. Die plannen gingen niet door en het Vlaamse Gewest (Administratie Wegen en Verkeer) verwierf de gebouwen voor afbraak met het oog op de verbreding van de N8. Monumenten en Landschappen stak daar echter een stokje voor en beschermde zowel de herberg als de schuur.

Toch werd de schuur later op bevel van de toenmalige burgemeester na een storm om veiligheidsredenen gesloopt.
De herberg zelf raakte helemaal in verval. Het gebouw - waaruit later allerlei waardevol materiaal zoals haardtegels zou verdwijnen - werd ook een vergaderlokaal voor ongedierte en mensen die dingen deden die het daglicht niet mochten zien.

Dat de afbraak van de ruïne - door de inwoners tot de Schande van Hoogstade omgedoopt - pas nu kon beginnen, is te wijten aan de lange procedure om de afspanning te 'deklasseren'. Tot zolang waren enkel instandhoudingswerken - de bouwval moest meermaals gestut worden - toegelaten. Als tegemoetkoming aan Monumenten en Landschappen begint een deel van de balken, ramen en stenen van de Groene Poorte nu een nieuw leven als lesmateriaal in restauratiescholen. In de plaats van de gebouwen - ook de aanpalende dorpswinkel De Knapzak gaat tegen de vlakte - komt een groenzone die aansluit op het pastorieplein aan de overkant.

Bron: Het Nieuwsblad, 20 oktober 2005