De Vlaamse gemeenschap kocht het klooster en de aanpalende kolenhandel in 2001 met het oog op een volledige restauratie.

Het klooster werd oorspronkelijk gewijd aan Sint-Agnes en deed lange tijd dienst als klooster voor de Agnetenzusters. Toen het klooster in de nasleep van de Franse Revolutie ophield te bestaan, werd het verkocht aan particulieren. Later deed het dienst als kantoorruimte voor een notaris. De stad Tongeren kocht het gebouw op zijn beurt na de Eerste Wereldoorlog en richtte er vanaf 1927 noodwoningen in. De laatste bewoner verliet het gebouw in 1960 wegens de slechte staat. Na een beperkte restauratie was het klooster tussen 1967 en 1987 de thuishaven voor de Academie voor Schone Kunsten.

Tussen 1996 en 1998 werden er archeologische opgravingen uitgevoerd in het klooster. Ook de voorbije jaren begeleidde het Vlaams Instituut voor Onroerend Erfgoed met noodopgravingen de vele grondwerken die met de restauratie gepaard gingen. Zo kreeg men in mei-juni 2005 nog de gelegenheid de funderingen van de kapel en de zomerrefter te analyseren. Bij dezelfde opgravingen kwamen talloze sporen uit de Romeinse tijd aan het licht, waaronder de uitgebroken muurfunderingen van een stenen gebouw, vermoedelijk een stadswoning uit de 2de en 3de eeuw

Het gerestaureerde gebouw laat zich opmerken door zijn originele binnenkoer met ijzerwerk en stenen en een sobere, maar eigentijdse aankleding van het gebouw. De Vlaamse overheid voorzag ruim 8 miljoen euro voor de
restauratie en de stad Tongeren nam eveneens een gedeelte van de restauratiekosten voor haar rekening.

De officiële opening van het gerestaureerde klooster vindt plaats op 26 juni, in aanwezigheid van Vlaams minister van Bestuurszaken en Toerisme Geert Bourgeois (N-VA) en titelvoerend burgemeester Patrick Dewael (VLD) van Tongeren.

Foto: begijnhof Tongeren (Koen Demarsin - Erf-goed.be)