Liggend in de schaduw van zowel Oudenburg als Brugge met hun alom gekende archeologische verleden, vermoeden slechts weinig mensen dat Jabbeke een rijk en gevarieerd bodemarchief heeft. In het verleden waren vondstmeldingen bijzonder schaars. Het voorbije decennium leverde echter tal van nieuwe gegevens op die ten volle de rijkdom van het Jabbeekse bodemarchief illustreren.

De nieuwe verkaveling tussen de Aartrijksesteenweg en de Hoge Dijkenstraat vormde dan ook een goede gelegenheid voor archeologisch onderzoek. Langs de Hoge Dijkenstraat werden de jongste jaren herhaaldelijk archaeologica gevonden. Het ging vooral om zeer fragmentarisch bewaard handgevormd aardewerk, vermoedelijk te dateren in de Romeinse tijd. In samenspraak met de gemeente Jabbeke en de firma Danneels, beide partner in de nieuwe verkaveling, trok Raakvlak op het terrein eerst proefsleuven getrokken. Op basis van de waarnemingen tijdens het proefonderzoek, werd beslist om een deel van het terrein op te graven.

De opgravingen tijdens de maand augustus resulteerden in bijzonder mooie resultaten. Op het terrein werd een bewoningssite opgegraven samen met zijn grafveld en een zone die hoogstwaarschijnlijk voor tuinbouw werd gebruikt. Hier werd een systeem van parallelle greppels teruggevonden dat rechthoekige ‘tuinbedden’ afbakent.

De combinatie van deze drie elementen – bewoning, grafveld, tuinbouwzone - op één site is heel interessant. Er werden heel wat houtbouwresten aangetroffen, ongetwijfeld gaat het hier om bewoningsresten. Verder onderzoek van een klein gedeelte van de verkaveling, net naast de nieuwe weg, zal hier wellicht meer duidelijkheid in brengen. Interessant is wel dat zeker aan één kant van de bewoning de begrenzing met het grafveld werd teruggevonden.

De andere kant van het grafveld was ernstig verstoord door de restanten van een stortplaats voor huisvuil. Ondanks de recente verstoring vonden de archeologen van Raakvlak niet minder dan 45 Romeinse brandrestengraven. Het betreft alle crematies die op basis van het vondstenmateriaal wellicht in de 2de - 3de eeuw moeten gedateerd worden. De min of meer rechthoekige kuilen waren heel uiteenlopend van formaat en bevatten doorgaans heel wat houtskoolbrokken en zeer kleine fragmentjes verbrand been. In enkele gevallen troffen we in de vulling van de grafkuil, tussen de houtskoolpakketten, ook scherven aan van aarden potten die samen met de dode op de brandstapel werden meegegeven. Deze zijn door de hoge temperaturen, waaraan ze werden blootgesteld, helemaal vervormd.

De meeste graven waren ook voorzien van afzonderlijke grafgiften die steeds in een kleine nis naast de eigenlijke grafkuilen werden geplaatst. Het betreft doorgaans aarden vaatwerk: bekertjes en kommen of borden waarin voedsel werd meegegeven maar ook twee scheermessen en een munt. Het aangetroffen aardewerk vormt een combinatie van importwaar en lokaal geproduceerd materiaal. Veel materiaal was nog in uitstekende staat.

Een selectie van het materiaal zal op Open Monumentendag tentoongesteld worden in de Sint-Jan de Doperkerk, Cathilleweg 91A in Stalhille.

Bron en foto's: Raakvlak