De twee cirkelvormige hangars op het vliegveld werden in 1947 gebouwd naar ontwerp van Alfred Hardy (1900-1965). Hardy had geen specifieke opleiding tot architect of ingenieur genoten, maar was veeleer vanuit zijn praktijk als aannemer in contact gekomen met de architectuur. In 1946 vroeg hij een patent aan op een nieuw constructief principe, de betonnen paddestoelconstructie, waarvan de hallen in Grimbergen de eerste en tegelijk ook de meest impressionante toepassingen zouden worden. De hangars vormen een combinatie van een koepel en een gedraaide, afgeknotte kegelschaal die rusten op een ringbalk die zelf door vier kolommen gedragen wordt. De hallen zijn een staaltje van bouwkundig inzicht: hoewel de betonschalen nergens breder zijn dan 10 cm, wordt een oppervlakte van 2000 m² overspannen.

Het cirkelvormige grondplan bood grote voordelen voor een vliegtuighangar. De op eender welke plaats openschuifbare aluminium poorten maakten een efficiënte schikking van de vliegtuigen mogelijk. Op die manier konden in de hallen 35 vliegtoestellen worden gestald.
Hardy paste zijn paddestoelconstructie in de jaren ’50 nog toe op verschillende andere civiele projecten in België en Frankrijk, maar vanuit architecturaal oogpunt kon geen enkel de hallen van Grimbergen evenaren. De hangars waren in 1964 de enige Belgische constructies die in de overzichtstentoonstelling "Twentieth Century Engineering" in het Museum of Modern Art te New York werden opgenomen.

Foto's: Frans Van Humbeek - Recreatief Vliegveld Grimbergen vzw
Bronnen: Belga; I. Strauven, 'De vliegtuighangars voor het vliegveld van Grimbergen - 1947', A+, nov. 2002.