Dat kan alleen door het opstarten van een nieuwe beschermingsprocedure. Op 18 december ondertekende de minister daarom het beschermingsbesluit, waarmee de Dumontwijk voorlopig is beschermd als stadsgezicht. Hiermee start de formele beschermingsprocedure, die met inbegrip van allerlei adviezen en openbare onderzoeken ongeveer een jaar in beslag neemt. Nadien wordt de beslissing genomen tot al dan niet definitief beschermen.

De Dumontwijk is één van de oudste verkavelingen aan de Belgische kust. De badplaats De Panne werd in 1892 gesticht door Pedro Bortier, directeur van de Veurnse Nationale Bank. De Zeelaan vormde de ruggengraat voor de urbanistische uitbouw van de badplaats, gerealiseerd tussen 1892 en 1913 onder leiding van de Brusselse architect André Dumont, bijgestaan door de architecten Georges Hobé en Jozef Viérin.

In 1902-1904 tekende architect Alexis Dumont (zoon van André) het verkavelingsplan van de huidige Dumontwijk. Het plan eerbiedigt het duinenreliëf tussen de Duinkerke- en de Zeelaan, met bebouwing van losstaande duinhuizen of cottages. Aaneengesloten bebouwing werd enkel toegestaan langs de Zeedijk, de Duinkerke-, Nieuwpoort-, Bonzel- en Zeelaan, en de straten die Dijk met deze lanen verbinden. De 5 reeds bestaande cottages op de hoge duintoppen (waarvan er 4 bewaard zijn gebleven: de villa's Beau-Séjour, Kykhill en Les Airelles, en de koppelvilla D'Hoge Dune-Florian) werden in het plan geïntegreerd. De Zeedijk werd aangelegd als hoofdboulevard, met enkele zeedijkhuizen, hotels en een houten casino, het centrum van het mondaine strandleven. Tussen 1903 en 1908 werden 68 villa's of duinhuizen gebouwd, 11 hotels en herbergen, 15 winkels, 6 werkplaatsen en garages. In 1906 werd de oudste verkaveling westwaarts uitgebreid op de Calmeyngronden. In 1926 werd de Onze-Lieve-Vrouwparochie opgericht; in 1929 volgde de bouw van de pastorie in 1930-32 de neoromaanse kerk.

De afbakening van het beschermde stadsgezicht is grotendeels gebaseerd op het oudste aanlegplan van 1902-1904, aangezien het stedenbouwkundig concept en de architecturale invulling, zoals bedoeld door de ontwerpers, tot op vandaag vrij gaaf bewaard is gebleven. De Dumontwijk is daarmee één van de zeldzame gebieden aan de Vlaamse kust waar het karakter en de intrinsieke erfgoedkwaliteiten van de oudste bebouwing zijn gerespecteerd. Het gebied wordt afgeboord door de Zeelaan (met inbegrip van de bebouwing aan de westzijde), de Duinkerkelaan, de Zeedijk (inclusief de Witte Berg, met het waardevolle omlopend zeedijkhuizencomplex op de hoek met de Geitenberg), de Witteberglaan en de Doktersweg, waar nog enkele oudere villa's aanwezig zijn. De belangrijkste gebouwen binnen deze afbakening zijn afzonderlijk beschermd als monument.

Naar aanleiding van de nieuwe bescherming werden het vroegere beschermingsdossier en -besluit geactualiseerd en aangevuld met nieuwe informatie. De gaaf bewaarde percelering dient te worden bewaard, maar inzake bebouwing is er wel een duidelijk onderscheid gemaakt tussen waardevolle en niet-waardevolle panden. Het is de bedoeling het beschermingsvoorstel af te stemmen op het in opmaak zijnde Bijzonder Plan van Aanleg (BPA), dat moet voorzien in de ruimtelijke vertaling van de krachtlijnen van de bescherming. Het is ook mogelijk om voor het gebied een herwaarderingsplan op te maken, op basis waarvan het Vlaamse gewest onderhoudspremies kan toekennen.

Bron: www.dirkvanmechelen.be