Het Sanatorium Joseph Lemaire werd ontworpen door Maxime Brunfaut in 1937. Het werd gebouwd in opdracht van de socialistische verzekeringsmaatschappij 'La Prévoyance Sociale' en kreeg de naam van de toenmalige directeur. Aanvankelijk diende het voor de verzorging van tuberculose-patiënten. Het is één van de meest typerende bouwwerken van het modernisme in Europa, maar staat leeg sinds 1987. Middenin het groen, volledig afgesloten van de buitenwereld, valt het sanatorium ten prooi aan vandalen, dieven en ouderdom. Het gebouw is alvast een geliefkoosd onderwerp geworden voor fotografen van vergane glorie.

Er zijn al tal van voorstellen in verband met herbestemming geweest: kantoren, appartementen, asielcentrum, ziekenhuis, hotel… maar telkens werd ze afgeblazen. Drie studenten hebben zich nu het lot van het sanatorium, dat in 1993 werd beschermd, aangetrokken. De drie wilden het gebouw oorspronkelijk inschrijven voor de Monumentenstrijd, maar de eigenaar wilde zijn toestemming niet geven voor het project. De eigenaar, Olivier Herpain, een Brusselse vastgoedmakelaar en één van de 200 rijkste Belgen wil niet dat zijn naam aan het vervallen sanatorium gelinkt wordt.

Om het sanatorium toch onder de aandacht te brengen, richtten de studenten de website www.redhetsanatorium.be op. De internetsite geeft informatie over de geschiedenis van het gebouw, maar wil vooral mensen laten nadenken over de toekomst van het sanatorium. In 2007 worden er verschillende activiteiten georganiseerd met de hoop op herbestemming en restauratie. Lezingen, debatten, info-avonden en salons rond herbestemming zullen worden georganiseerd.

Omdat het door de slechte staat van het gebouw steeds gevaarlijker wordt het sanatorium alleen te betreden, organiseert men vanaf zondag 4 maart rondleidingen op het domein rond en in het sanatorium. Deze zullen telkens plaatsvinden op zondag om 15u. Wil je ook een rondleiding volgen, dan kun je hier inschrijven.

Externe link: www.redhetsanatorium.be