Reeds sinds de late 19de eeuw werd op het strand van Raversijde naar resten gezocht van het verdwenen vissersdorp Walraversijde. Het dorp maakte in de 15de eeuw een bloeiperiode door, die eindigde met de oorlogen tussen Maximiliaan en het Brugse Vrije. Tengevolge van of tijdens deze troebele periode werd het dorp gedeeltelijk verlaten. Het is deze op het eind van de 15de-eeuw verlaten zone die sinds 1992 door het toenmalige Instituut voor het Archeologisch Patrimonium van de Vlaamse Gemeenschap in nauwe samenwerking met de Provincie West-Vlaanderen archeologisch is onderzocht.

Het onderzoek bracht een 30-tal huizen aan het licht, evenals duizenden voorwerpen die het verhaal van de middeleeuwse bewoners vertellen. Vier van de opgegraven gebouwen werden gereconstrueerd op ware grootte en benaderen zo goed als mogelijk de originele gebouwen. Hiervoor werd o.a. gebruik gemaakt van de door de opgravingen ingezamelde, voor de kuststreek typerende bakstenen. Deze woningen zijn bemeubeld en ingericht zoals ze er in 1465 zouden kunnen hebben uitgezien. De bezoekers kunnen met behulp van een audiofoon de gebouwen bezoeken en worden zo toegesproken door de onzichtbare bewoners van het oude Walraversijde.

Een interactief museum geeft informatie omtrent Walraversijde en zijn bewoners en toont een selectie van de bij de opgravingen aangetroffen voorwerpen. Deze lopen uiteen van zeldzame voorwerpen als brilmonturen en geïmporteerd Spaans aardewerk, over bedevaartsinsignes tot alledaagse zaken als speelgoed, kammen en zeer veel vistuig als netverzwaringen, haken en vlotters. Deze collectie voorwerpen is voorgesteld en uitgelegd aan de bezoekers aan de hand van computers en audiovisuele voorstellingen.

Dr. Marnix Pieters is wetenschappelijk attaché van het VIOE en hoofd van de Cel Maritieme Archeologie en Varend Erfgoed. Hij leidde jarenlang het onderzoek op de site Walraversijde.

Praktisch: donderdag 8 maart, van 14 u tot 16.30 u, Moritoenshuis (Lange Vesting 112, 8200 Brugge), toegang: € 12