De verkiezing van de zeven nieuwe wereldwonderen was een initiatief van de Zwitserse cineast Bernard Weber, als reactie op de vernietiging van de Grote Boeddha's van Bamiyan in Afghanistan in 2001. Met de prijskamp wil hij naar eigen zeggen de wereld bewust maken van de gevaren die ons gemeenschappelijk erfgoed bedreigen. De nieuwe media, zoals internet, maken het volgens hem mogelijk belangrijk erfgoed onder 'gemeenschappelijk toezicht' te plaatsen, en ze op die manier voor vernieling te behoeden. Via de website konden geïnteresseerden ook geld doneren. Vijftig procent daarvan zou besteed worden aan de heropbouw van de grootste boeddha in Bamiyan.

In totaal brachten meer dan honderd miljoen mensen hun stem uit voor de zeven nieuwe wereldwonderen. Iedere kiezer kreeg zeven stemmen, dit om nationalistisch stemgedrag te vermijden. Niettemin lieten vooral Latijns-Amerikaanse en Aziatische kiezers massaal hun stem horen, zodat al op voorhand vaststond dat vooral 'hun' erfgoed bij de winnaars zou eindigen. De prijzen werden inderdaad mooi tussen de twee continenten verdeeld: de Chinese Muur, de Petra-site in Jordanië (foto), het standbeeld 'Christus de Verlosser' in Rio de Janeiro, de Inca-ruïnes van Machu Picchu in Peru, de oude Maya-site van Chichen-Itza in Mexico en de Taj Mahal in India mogen zich sinds gisteren nieuw wereldwonder noemen. Europa heeft er met het Colosseum in Rome een nieuwe aanwinst bij.

Opvallende verliezers waren de piramide van Gizeh. De Egyptische autoriteiten hadden de voorbije maanden al furieus gereageerd op de verkiezing, en ondermeer Weber de toegang tot de piramiden ontzegd toen die aan de voet daarvan een persconferentie wou geven. Caïro vond het ontoelaatbaar dat de piramiden, als het enige antieke wereldwonder onder de deelnemers, nog moest strijden om een plaats onder de nieuwe wereldwonderen. De niet-verkiezing zal de Egyptische gemoederen ongetwijfeld nog heviger doen oplaaien.

Ondanks de volksfeesten die rondom de meeste van de uitverkoren sites ontstonden, zijn lang niet alle lokale autoriteiten gelukkig met de verkiezingsoverwinning. De nieuwe toeristenstromen die de nieuwe wereldwonderen ongetwijfeld mogen verwachten hypothekeren de met grote moeite bereikte compromissen omtrent het duurzaam beheer van de archeologisch en kunsthistorisch bijzonder waardevolle sites. Plekken als Machu Picchu (foto inleiding) kunnen onmogelijk nog meer toeristen aan. Hoe paradoxaal het op het eerste zicht mag klinken, is de vrees reëel dat de verkiezing als wereldwonder uiteindelijk nefast zal blijken voor het voortbestaan van de site.

Ook UNESCO neemt afstand van het initiatief. In 2006 zat de voormalige directeur-generaal van de VN-geleding, Federico Mayor, nog het panel voor dat de eenentwintig eindfinalisten had verkozen. In een verklaring op haar website verduidelijkt UNESCO echter nogmaals dat er geen enkele band bestaat tussen haar en de verkiezingen. Ze hekelt de mediatisering van de hele verkiezingsshow, en wijst erop dat de verkozen monumenten slechts werden gekozen omwille van hun sentimentele of emblematische waarde, en niet op basis van wetenschappelijke criteria. Ze wijst dan ook elke vergelijking met de UNESCO Lijst van Werelderfgoed van de hand. Tenslotte stelt de organisatie zich vragen bij de representatieve waarde van de lijst van nieuwe wereldwonderen: ze reflecteert alleen de mening van diegenen met toegang tot internet, en geenszins van de ganse wereld.

Externe links:
New 7 Wonders - officiële site van de verkiezing van de nieuwe wereldwonderen
UNESCO
Machu Picchu Under Threat From Pressures of Tourism (National Geographic)