Rondom de Sint-Bavokerk bevindt zich een aantal historische grafmonumenten die dateren uit de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw. Onder meer omwille van deze grafmonumenten werd de oude begraafplaats in 1999, samen met het kerkgebouw, beschermd als monument. Die bescherming is in grote mate te danken aan de Werkgroep Vinderhoute, die jarenlang ijverde voor het behoud van het kerkhof. De toekomst van het oude kerkhof was immers lang onzeker omdat er sinds de komst het nieuwe kerkhof aan de Molenslag geen begravingen meer plaatsvinden.

Gerard Vanvooren van de Werkgroep Vinderhoute is erg tevreden met het nieuws. "Op het kerkhof staat er onder meer de grafkapel van de familie De Smet, die het kasteel van Schaubroeck liet bouwen. Daarnaast is er ook nog het zogenaamde kosterkapelletje, waarin een aantal grafstenen staat van voormalige kosters van de kerk."

Grondige restauratie

Ook schepen voor Begraafplaatsen Ivan Goethals (CD&V) is blij dat, na de restauratie van het interieur en exterieur van de kerk (foto links), nu ook de omgeving en het kerkhof worden gerestaureerd. "We hebben er destijds voor geopteerd om de begraafplaats niet te laten verdwijnen en op te offeren aan parkeerplaatsen. De bedoeling is om de bestaande grafstenen en kapelletjes volledig te restaureren, samen met de negentiende-eeuwse kerkhofmuur, het bijhorende ijzeren traliewerk en de dekstenen. Naast het aanbrengen van verschillende soorten beplantingen, worden ook de bestaande wandelpaden heraangelegd, zodat we weer over een mooi kerkhof beschikken", legt Goethals uit.

De meest waardevolle en kwetsbare grafstenen zullen ook worden opgesteld in het portaal en in het kerkkoor van de kerk. De werken zullen in totaal negentig werkdagen in beslag nemen en worden geraamd op 250.000euro. "Omdat de site beschermd is, wordt zestig procent van dat bedrag betaald door de Vlaamse Gemeenschap en twintig procent door de provincie. Wij moeten dus nog twintig procent betalen", zegt Goethals.

Bron: Het Nieuwsblad, 11 september
Afbeelding 2: Sint-Bavokerk, Wikipedia