HomeKalenderForumContactLinks

Historische studie over Poperingse hopasten bekroond | Boktor tast Mechels Schepenhuis aan

6 december 2007

"Incidenten met detectoramateurs nooit helemaal uit te sluiten"

"Alle maatregelen ten spijt, zullen incidenten met detectoramateurs op archeologische sites nooit helemaal uit te sluiten zijn." Dat antwoordde Vlaams minister Dirk Van Mechelen op een vraag van volksvertegenwoordiger Johan Sauwens naar aanleiding van de recente vernielingen op enkele opgravingen in Tongeren. De minister zet vooral in op sensibilisering en wil de idee van convenanten en een deontologische code meenemen bij de besprekingen van het nieuwe onroerend erfgoeddecreet.

De praktijkervaring toont volgens de minister aan dat nogal wat uitdagingen zich situeren op het vlak van het op heterdaad betrappen van personen die al dan niet met een metaaldetector onrechtmatig op zoek gaan naar archeologische voorwerpen. "Wanneer iemand bijvoorbeeld op privé-domein aan het zoeken is met toestemming van de eigenaar, of wanneer iemand beweert zich niet bewust te zijn van de archeologische waarde van zijn vondst, is een inbreuk niet eenvoudig vast te stellen." Sensibilisering is voor Van Mechelen dan ook essentieel. Zo gaf hij zijn administratie de opdracht om een aantal groeperingen uit de Westhoek voor te lichten over het belang van het (archeologisch) oorlogserfgoed. Een gelijkaardig overleg vond ook plaats met een aantal (georganiseerde) vrijetijdsarcheologen die zich bezighouden met het onderzoek van zgn. crash sites, plaatsen waar tijdens de Eerste of Tweede Wereldoorlog een vliegtuig is neergestort. Daarnaast tracht de administratie van de minister ook de politienetwerken achtergrondinfo te bezorgen over het belang van archeologische sites en de problematiek van de onherstelbaarheid van de schade aan de wetenschappelijke informatie. Met de Inspectie RWO heeft Van Mechelen de afspraak gemaakt dat bij inbreuken steeds een proces-verbaal wordt opgemaakt.

In het nieuwe onroerend erfgoeddecreet zal ook aandacht worden besteed aan de manier waarop vrijetijdsarcheologen en vrijwilligersverenigingen een plaats kunnen krijgen in het archeologische traject. Het klopt echter niet dat er op dit ogenblik nog geen maatregelen zijn uitgewerkt, stelt Van Mechelen. Inzake het gebruik van metaaldetectoren blijven de bepalingen van het archeologiedecreet onverminderd van kracht. Concreet betekent dit dat voor het gebruik van een metaaldetector een vergunning moet worden aangevraagd. Praktisch probleem is wel dat deze vergunning steeds perceelsgebonden moet worden afgeleverd en dat er geen 'globale' vergunning voor een individueel persoon of vereniging kan worden toegekend.

Binnen de archeologische sector staat men enigszins met een dubbel gevoel ten aanzien van de detectoramateurs, aldus Van Mechelen. "Enerzijds zijn er een aantal goedmenende mensen die consequent hun vondsten melden en er op die manier voor zorgen dat geregeld belangrijke nieuwe sites in kaart worden gebracht. Anderzijds zijn er een aantal mensen die vanuit louter geldgewin op zoek gaan naar 'schatten', zonder ook maar enig oog te hebben voor de eventuele wetenschappelijke informatie. Vanuit mijn administratie werd dan ook, onder in functie van de voorbereiding van het onroerend erfgoeddecreet, overleg georganiseerd met de betrokken actoren."

Dit overleg werd in februari 2006 afgerond. Van Mechelen: "Dit overleg resulteerde onder andere in een aantal krijtlijnen voor een deontologische code die er vooral op gericht is dat alle vondsten worden gemeld, dat enkel gezocht wordt in de zgn. ploeglaag, dat niet gezocht wordt op plaatsen waar wetenschappelijk onderzoek aan de gang is... Van hun kant zou de administratie in overleg met andere actoren zoals de professionele archeologen er kunnen voor zorgen dat hulp wordt gegeven bij het determineren van vondsten, bij de conservatie ervan... Het overleg heeft er vooral voor gezorgd dat zowel mijn administratie als de metaaldetectoramateurs elkaar beter hebben leren kennen. Op zich werkt dat drempelverlagend."

"Bovendien heeft mijn administratie ook kunnen aangeven dat het hen te doen is om de wetenschappelijke informatie, veel meer dan om het 'voorwerp' zelf," vervolgt Van Mechelen. "De grootste vrees van veel van deze vrijetijdsarcheologen is immers dat zij hun vondsten af zullen moeten geven. Mede die informatie- en ervaringsuitwisseling heeft ervoor gezorgd dat heel wat vrijetijdsarcheologen nu stelselmatig hun vondsten melden. Het feit dat bij de recent vastgestelde inbreuken een aantal mensen/verenigingen betrokken waren die deelgenomen hebben aan deze besprekingen deed echter vragen rijzen over het reële engagement van sommigen. Het is uiteraard altijd jammer dat door de actie van enkelingen een ganse groep in diskrediet wordt gebracht. In ieder geval wordt het idee van de convenanten en de deontologische code meegenomen bij het verdere traject van het onroerend erfgoeddecreet."

Bron: Websitebulletin Vlaams Parlement

door Tijl | Beleid | Reacties (18)

Reageer op dit bericht

De discussie bij dit artikel wordt gesloten. Enkele reacties werden door de redactie verwijderd wegens off-topic.

door Tijl op 18 december 2007 0:19

hallo vergunning of niet ik blijf door zoeken ik stop niet met mijn hobby.het is ook door ons dat de acheologen plaatsen krijgen aangeduid.ik meld mijn vonsten ook aan bij zolad.zo heb ik ook een romiense wijnzeef aan zolad gegeven .
groetjes benny

door benny op 16 december 2007 10:10

Wat zijn dan de mogelijke interpretaties van art. 9? volgens mij kan je dat echt maar op één manier lezen: archeologica opsporen met detectoren is verboden zonder vergunning, en zulke vergunning krijg je uitsluitend in het kader van een vergunde archeologische opgraving.

door Marc op 15 december 2007 20:00

Om op het strand te zoeken is geen vergunning nodig. Indien er een archeologisch voorwerp wordt gevonden blijft de meldingsplicht van kracht.
Thomas,elke zichzelf respecterende detectoramateur neemt contact op met een archeoloog naar keuze en wordt zo op de hoogte gebracht van wat kan en wat niet. Vergeet ook niet dat veel belangrijke archeologische sites door amateurs zijn ontdekt en aangemeld. Anders waren deze nu onder beton verdwenen en voor altijd verloren geweest.
Nog één ding : het zou mooi zijn als amateurs en archeologen de handen in mekaar zouden slaan en samen ons erfgoed beschermen maar dit is waarschijnlijk een illusie.

door R. op 15 december 2007 18:32

Het blijft toch heel raar dat detectoramateurs zichzelf blijven afschilderen als grote verdedigers van het erfgoed en als één van de belangrijke partijen aan de onderhandelingstafel ...
We hebben het over mensen die geen enkele archeologische opleiding hebben! Wat weten detectoramateurs in godsnaam over erfgoedbeheer, archeologie en alles wat daarbij komt kijken???
Detectoramateurs zijn buitenstaanders. Met heel veel geluk mogen ze eens een dienst verlenen aan een echt archeologisch project. Ze zouden hiervoor dankbaar moeten zijn en proberen zoveel mogelijk te luisteren naar archeologen om te beseffen waarover het gaat en hoe ze soms contexten kunnen kapot maken met hun hobby.

door Thomas op 15 december 2007 15:31

Als ik jullie goed begrijp moet je een vergunning hebben om archeologische zaken te zoeken. Ik heb een studio in Blankenberge en ga daar dan ook regelmatig op het strand zoeken. Kan je op het strand archeologische zaken vinden ? Moet je een vergunning hebben om op het strand te zoeken ? Waar kan je die aanvragen ?

door Zwaaier op 15 december 2007 14:21

Piet ?

O wacht ... u doet me aan iemand denken uit het verleden ... was het niet uit de tijd van Mozes ? Nee ... kan niet ... Mozes is al lang van het toneel verdwenen ...

Alle gekheid even terzijde : laat ik deze discussie afsluiten door te zeggen dat ik het geheel eens ben met R. Met de interpretatie van art 9 van het decreet kun je alle kanten uit. En zolang de metaaldetectie als vrijetijdsbesteding zich in die grijze zone bevindt, zal er steeds discussie zijn. Ik hoop alvast dat met het nieuwe decreet er duidelijkheid komt over de positie van de metaaldetectie in de erfgoedsector.

door Skoldt op 15 december 2007 9:15

Daar gaan we weer. Sommigen hebben precies teveel tijd.
Marc, het "beruchte" artikel 9 is voor interpretatie vatbaar. " In principe " kan je met dit artikel alle kanten uit. Tijdens het overleg in Leuven is overeen gekomen om dit artikel aan te passen zodat het niet meer voor interpretatie vatbaar is.
Stop dus deze zinloze discussie en houd jullie bezig met datgene wat echt belangrijk is : het beschermen en bewaren van ons erfgoed.

door R. op 14 december 2007 20:54

Namens de gemeenschap van ernstige detectorfanaten verontschuldig ik mij voor de dwaze en groteske bijdragen van Benny en Skoldt. Het is niet alleen fundamenteel verkeerd om je gesprekspartners te beledigen maar ook een blijk van quasi idiotie om aan de vooravond van een decreetswijziging onze politici en archeologen te schofferen. Detectorfanaten, wees waakzaam want met vertegenwoordigers zoals Benny, Skoldt & co. stevenen we in ijl tempo af op het einde van onze hobby.

Piet

door Piet op 14 december 2007 19:28

Beste Skoldt,
Als uw redenering over modelinge overeenkomsten en eigendomsrechten op zich al steek houdt, dan nog moet u om te beginnen EEN VERGUNNING hebben. Bent u zeker dat u die voor elke vondst hebt?

Art. 9. Het is verboden om zonder of in afwijking van een schriftelijke vergunning van de regering of haar
gemachtigde detectoren, inzonderheid metaaldetectoren, te gebruiken om archeologische monumenten op te
sporen en te verzamelen. De regering stelt de vergunningsprocedure vast. Het gebruik van detectoren kan
slechts worden vergund in het kader van een in toepassing van artikel 6, § 1, vergunde opgraving.

bron: http://www.onroerenderfgoed.be/nl/uploads/b253.pdf

door Marc op 14 december 2007 15:54

skoldt

Zucht.
Wat uw relatie met de illustere Benny is, interesseert me hoegenaamd niet. Blijkbaar bent u niet vatbaar voor ironie.
Ik heb in mijn eerste post helemaal niemand beschuldigd. Omdat u het maar niet wil begrijpen zal ik het even vertalen voor u: Volgens 'de letter van de wet' pleegt men diefstal (vandaar 'in principe' dus). Uw mondelinge overeenkomst heeft geen enkele juridische waarde als hij niet a) schriftelijk werd bevestigd of b) werd afgesloten in het bijzijn van onafhankelijke getuigen.
Uw populistische sneer naar de politiek laat ik even in het midden. Het is duidelijk dat de rechtsgeldigheid van uw overeenkomst en de eerlijkheid waarmee daarover gecommuniceerd wordt met de grondeigenaar niet bijzonder deugdelijk is. Een overeenkomst zoals u het ziet is geen overeenkomst, of in het beste geval een slechte.
Wat integriteit betreft hoeft u zich geen zorgen te maken. Ik ben inderdaad archeoloog (wat een scherpzinnigheid dat u daar bent achtergekomen) en ik durf ook wel eens te twijfelen aan de integriteit van sommige collega's. U hoeft zich dus niet geviseerd te voelen. In principe.

door Stefaan op 14 december 2007 11:55

@stefaan

(voor uw informatie: benny is geen beschermeling, ik ken deze persoon niet en mijn relatie tot hem is vergelijkbaar met de relatie tussen u en ik)

Bent u trouwens toevallig niet in de politiek actief ? Want in deze discussie slaagt u erin in uw betoog zowel warm als koud te blazen. In uw eerste post beschuldigt u iedere detectoramateur die, zonder overeenkomst met de eigenaar, de vondsten meeneemt van diefstal. In uw laatste reactie beschuldigt u de detectoramateurs die wel een overeenkomst sluiten met de eigenaar van een gebrek aan integriteit. Ik begrijp 't niet ... Of heeft 't terug iets te maken met dat 'in principe' ?

Trouwens, wat mijn integriteit aangaat, daar hoeft u zich geen zorgen over te maken. Veel van uw collega's (ik veronderstel dat u archeoloog bent ?) kennen mij en af en toe worden mijn bevindingen in bepaalde dossiers gevraagd. Dat alleen al is genoeg bewijs van mijn integriteit.

De heilige-boontjes-pose die u echter aanhaalt (en daarmee verkeerdelijk de ganse metaaldetectiegemeenschap op dezelfde lijn plaatst) is een houding die zich jammer genoeg niet beperkt tot detectoramateurs alleen. Maar 'in principe' zou u dat moeten weten ...

door Skoldt op 13 december 2007 17:17

@skoldt
Uw selectieve verontwaardiging is opmerkelijk. Heeft u de reactie van uw beschermeling wel goed gelezen?

Een mondelinge overeenkomst is in principe even bindend als een schriftelijke, ja. Google eens "mondelinge overeenkomst" en "betwisting" en de gerechtelijke verslagen vliegen je om de oren. Je ziet dan meteen hoeveel dat principe waard is. Wist u trouwens dat een mondelinge overeenkomst voor de rechtbank slechts bewijskracht bezit indien hij schriftelijk bevestigd werd?

Dat u in mondelinge overeenkomst al voorafgaandelijk de eigendomsrechten verwerft is helemaal geen bewijs van uw integriteit. Integendeel zou ik zo zeggen: het is natuurlijk mooi meegenomen dat je al over de eigndomsrechten beschikt nog voor u en/of de grondeigenaar weet wat er zal uitkomen. Als u bij wijze van spreken het Gouden Kalf van Mozes vindt kan u het dan zonder problemen het uwe noemen.
Goed geprobeerd skoldt, maar de heilige-boontjes-pose van de metaaldetectoristen is in de hele discussie net iets te doorzichtig.

Alle gekheid op een stokje: ik wou gewoon de woorden "hun vondsten" even relativeren. Ik heb daarbij expliciet de uitdrukking "in principe" gebruikt. Een nuance die aan uw eloquente confrater is voorbijgegaan (en blijkbaar ook aan u).

door Stefaan op 13 december 2007 14:36

@stefaan

De denigrerende manier waarop u benny beoordeelt, zegt veel over uzelf... dit geheel terzijde natuurlijk.

Detectoramateurs vragen toestemming aan de landeigenaar vooraleer ze de akker opstappen. Dit is nodig omdat men anders zowieso in overtreding is door andermans eigendom te betreden. Bij deze toestemming hoort steeds de vraag wat er met het gevonden ‘spul’ moet gebeuren. Wat mij betreft wordt er op deze manier reeds een mondelinge afspraak gemaakt tussen eigenaar en detectoramateur over de bestemming van gevonden voorwerpen. En zoals u wellicht wel weet, heeft een mondelinge overeenkomst juridisch evenveel waarde als een geschreven contract.

Uw betoog over eigendom van gevonden voorwerpen en de projectie van het eigendomsrecht op metaaldetectie als vrijetijdsbesteding is weliswaar gedeeltelijk juridisch correct, maar wordt volledig opgevangen door het mondelinge akkoord tussen detectoramateur en eigenaar.

door Skoldt op 13 december 2007 10:21

@Benny:
Zeggen de woorden "in principe" en "juridische interpretatie" u iets? Aan uw stijl en spelling te oordelen wellicht niet.
Het gaat hem er niet om dat je iets vindt waarvan je de eigenaar kan achterhalen, en desnoods teruggeeft. Het gaat hem erom dat de grondeigenaar sowieso eigenaar is van de 'schatten' (is nu éénmaal een juridische term, ik kan er ook niet aan doen) die zich op (of in) zijn grond bevinden. Of het nu gaat om een ring van zijn bobon of een contemporaine inheemse miniatuurimitatie van de Sfinx van Gizeh, doet er zelfs niet toe.

door Stefaan op 12 december 2007 14:47

hoi ik ben benny .zoek al 16 jaar met mijn metaaltectector.en ik meld mijn vondsten aan ook.bij zolad.ik heb zaterdag een goude ring gevonden in een veld .en de eigenaar van de ring gevonden .en heb hem dan ook weergegeven.stop met die stome praat over diefstal onozelaars............

door benny op 12 december 2007 10:00

Het zijn niet eens "hun" vondsten. Volgens het Burgerlijk Wetboek (dat voor alle duidelijkheid al lang vóór het decreet bestond) is een "schat" (in casu de arftefacten die detectoristen verzamelen en zich toeëigenen) voor de helft eigendom van de eigenaar van de grond, en voor de helft van de vinder. Het dient opgemerkt dat dit enkel geldt daar waar de "schat" bij toeval gevonden werd. Aangezien de detectoristen doelbewust op zoek gaan, berusten de eigendomsrechten van de vondsten dus voor de volle 100% bij de grondeigenaar. Detectoristen die zonder overeenkomst met de eigenaar vondsten meenemen, plegen dus in principe diefstal. Dat men "zijn" vondsten overeenkomstig het archeologiedcreet meldt bij de bevoegde instanties, pleit het delict dat gepleegd werd t.a.v. het BW niet weg.

door Stefaan op 10 december 2007 11:11

Het probleem ga je idd niet volledig kunnen bannen uit het archeologisch milieu. Sommige kunnen een positieve bijdrage leveren aan het onderzoek maar anderen berokken meer schade. We krijgen een averechts effect van de wet: vroeger voor de regeling (vlaams decreet)werd er veel nauwer samen gewerkt tussen detector mensen en de archeologen. Nieuwe vindplaatsen, bestuderen vondsten, edm waren van groot belang. Door het te verbieden en te binden aan een regelgeving gaan meer en meer mensen hun vondsten voor zich houden en weinig meer rapporteren aan de archeologen. Hierdoor krijgen we deels een verlies van de werkkracht van de detector mensen. Hoe strenger de wet hoe nefaster voor het archeologisch onderzoek. Mensen kicken erop als iets verboden is. Enige regelgeving is wel nodig maar in zeer beperkte mate, de echte boosdoeners gaan het blijven doen met of zonder wet.

door Nick op 7 december 2007 15:29




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)