Het project start met het wetenschappelijk onderzoek. In de komende negen maanden zal het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed het bouwhistorisch onderzoek, het interieuronderzoek, het materiaaltechnisch onderzoek, de proefrestauratie van de schilderingen in het Italiaanse salon, het historisch en floristisch onderzoek van de onmiddellijke omgeving, de architecturale volumestudie met opmeting, het bouwfysisch onderzoek en het onderzoek naar stabiliteit en technieken op zich nemen. Dat wetenschappelijk onderzoek zal de fysische én intrinsieke draagkracht van het gebouw en zijn omgeving bestuderen om zo tot een geschikt herbestemmingproject te komen. Het past in het kader van de opdracht van Vlaams minister Dirk Van Mechelen om modelprojecten uit te werken waarvan de resultaten ook andere projecten ten goede kunnen komen. De onderzoeksresultaten worden in november 2008 tijdens een studiedag bekendgemaakt.

Parallel met het wetenschappelijk onderzoek start Toerisme Vlaanderen een voortraject waarbij door middel van overleg met de toeristische partners op zoek gegaan wordt naar een toeristische ontsluiting van het paviljoen en zijn omgeving, afgestemd op hun erfgoeddraagkracht. Dat moet dan resulteren in een definitief programma van eisen voor de cultuurtoeristische onthaalfunctie.Na de onderzoeksfase start de uitwerking van het ontwerp en de opmaak van het restauratiedossier, waarna de restauratie- en omgevingswerkzaamheden worden aangevat.

Het neoclassicistische paviljoen De Notelaer dankt zijn naam aan de notenbomen die tot de Eerste Wereldoorlog de karakteristieke begroeiing van de Scheldedijk uitmaakten. Op het einde van de 18de eeuw werd deze belvedère gebouwd in opdracht van Wolfgang-Guillaume (1750-1804), de derde hertog d'Ursel, naar een ontwerp van de Franse architect Charles De Wailly. Het paviljoen was bestemd als schuil- of rustplaats tijdens wandelingen en vormde later ook het kader voor adellijke diners. Door zijn ligging, te midden van het jachtgebied van de hertog, was De Notelaer ook een geschikte uitvalsbasis voor de jacht in de buitendijkse schorren.

In de 20ste eeuw raakte het paviljoen in onbruik en werd het onder meer geteisterd door de overstroming van 1953. De aankoop in 1964 door de familie Camu redde De Notelaer van verder verval: het exterieur werd gerestaureerd en in 1968 werd het paviljoen wettelijk beschermd. Beeldhouwer Vic Gentils, de volgende bewoner, verrijkte het domein met het smeedijzeren toegangshek. Na de aankoop in 1983 door de Vlaamse Gemeenschap, die nieuw herstellingswerk uitvoerde, kreeg het paviljoen uiteindelijk zijn nieuwe functie als Toeristisch Recreatief Onthaalcentrum van de Schelde. Sinds 1999 is het gebouw in erfpacht gegeven aan Erfgoed Vlaanderen. De toeristische en inhoudelijke uitbouw wordt verzorgd door de in 1984 opgerichte vzw De Notelaer.

Foto's: Carolien Coenen - Peter Perdaen (Erf-goed.be)
Externe link: Erfgoed Vlaanderen