Vier parlementsleden richtten op 17 april een aantal vragen aan minister Dirk Van Mechelen (Open VLD). Aanleiding was het besluit van de minister om het bindende karakter van archeologisch advies af te schaffen. Van Mechelen gaf aan dat dit kaderde in het normaliseren van een uitzonderingsregel waardoor Ruimtelijke Ordening nu pas voluit haar integrerende en coördinerende rol kan opnemen. "Laten we het nieuwe decreet beoordelen op zijn verdiensten", aldus de minister. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om de goede contacten met het Forum Vlaamse Archeologie in de verf te zetten en te stellen dat "de 'Malta-bepalingen' er nu maar eens door moeten".]]>
Parlementsleden Bart Caron (Vlaamse Progressieven), Jo Vermeulen (SP.A), Jos Stassen (Groen!) en Johan Sauwens (CD&V) richten tijdens de Commissievergadering 'Leefmilieu & Natuur, Landbouw, Visserij & Plattelandsbeleid en Ruimtelijke Ordening & Onroerend Erfgoed' hun pijlen op minister Dirk Van Mechelen, bevoegd voor Financiën, Begroting, Ruimtelijke Ordening en Onroerend Erfgoed. Er werd door de mandatarissen regelmatig gerefereerd naar de "commotie en ongerustheid" die er heerst in de erfgoedsector. De vrees die in het middenveld oprijst is immers dat met het afschaffen van het bindende advies een belangrijke werkingsinstrument tot bescherming wordt onttrokken aan de dienst Onroerend Erfgoed. Daarmee zou de huidige legislatuur in plaats van vooruitgang te boeken in het erfgoeddossier eerder een grote stap terugzetten in de tijd. Of zoals Bart Caron verzuchtte: "Wordt op deze wijze geen halve eeuw moeizaam bevochten beschermingsbeleid afgebroken?"
Parlementaire vragen
Vlaamse Progressieven: "Eindverantwoordelijkheid bij de politiek"
De vier parlementsleden legden hun eigen accenten in de vraagstelling. Zo kon Bart Caron (Vlaamse Progressieven) zich wel vinden in een aanpassing van het bindende advies, hetwelke hij een "ondemocratisch instrument" noemt, "daterend uit een tijd dat politici lastige, moeilijke en onpopulaire maatregelen graag doorschoven naar ambtenaren". Maar er moet volgens hem een sterk alternatief aangeboden worden, zodat er niet beknibbeld wordt op de beschermingsprocedure.
Zelf stelde hij voor dat in geval van discussie rond bouwvergunningen een expertencommissie met specialisten uit de monumentenzorg en ruimtelijke ordening een nieuw advies moeten opstellen. Indien ook dit advies afwijkt van het ontwerp komt de uiteindelijke beslissing bij de bevoegde minister zelf terecht. "In dit schema ligt de eindverantwoordelijkheid steeds bij het politieke beleid, maar wordt de bescherming niet uitgehold. Ook voor het archeologische erfgoed moet er een moderne procedure komen die 'ongelukken' voorkomt." Parlementslid Caron wilde van de minister graag horen door welke procedure het bindende advies dan wel vervangen zal worden en of de minister oren heeft naar zijn voorstel. "Beschermde monumenten afbreken is snel gebeurd, laat dat dus niet snel gebeuren."
SP.A: "Geen vierkante meter archeologievrij in Vlaanderen"
Jo Vermeulen (SP.A) verwees naar de beroering die onstaan is onder de Vlaamse archeologen. "Dat is geen grote wereld; daarom staat die natuurlijk ook snel op zijn kop. het is echter wel een fragiele wereld. Daarom is enige verduidelijking omtrent het besluit hier wel op haar plaats."
De Antwerpse politicus stipte aan dat het bindende advies de voorbije jaren geleid heeft tot een belangrijke toename van het preventief archeologisch onderzoek in Vlaanderen. In de toekomst zou de sector nog meer moeten kunnen werken met de archeologische potentie- en evaluatiekaarten, een volgens Vermeulen "zeer waardevol instrument". Maar hij wijst ook op een gevaar: "De bekommernis bestaat dat dit systeem ook omgekeerd kan worden gebruikt. Hele gebieden dreigen de facto archeologievrij verklaard te worden, wanneer het opstellen van potentiekaarten niet als zinvol zou worden beschouwd. Ik denk dat er in Vlaanderen geen enkele vierkante meter archeologievrij is of zal zijn."
Verder polste Vermeulen of de minister wel voldoende structurele contacten onderhoudt met de archeologiesector, in het licht van de integratie van de bepalingen van het Verdrag van Malta: "Essentieel voor de bescherming en ondersteuning van de archeologie is uiteraard dat het decretaal kader in overeenstemming wordt gebracht met de letter en de geest van het Verdrag. Een mooie samenvatting daarvan is: behoud in situ als het kan, en ex situ als het moet, maar behoud in elk geval."
Groen!: "Bindend advies historische mijlpaal in bescherming erfgoed"
Ook Groen!-vertegenwoordiger Jos Stassen wees - in tegenstelling tot Bart Caron - op het historische belang van het bindende karakter: "Degenen die hebben beslist dat er een bindend advies kwam bij Monumenten en Landschappen, hebben een historisch belangrijke daad gesteld. Ze hebben een ongelooflijk inhaalmanoeuvre kunnen doen in een beleid dat nauwelijks rekening hield met wat Vlaanderen en België bezitten op het vlak van onroerend erfgoed." In de toekomst zal men op basis van een motivering echter kunnen afwijken van het advies dat Monumenten en Landschappen geeft. Hoe worden deze motieven beoordeeld?"
Er moet dus nog steeds een advies worden ingewonnen, maar Stassen wijst nog op een ander pijnpunt: "Een ontvoogde gemeente kan het ook nalaten advies aan te vragen, want volgens mij beschikt de administratie Onroerend Erfgoed niet over een controlemechanisme om dit op te sporen. Daardoor wordt Onroerend Erfgoed volledig afhankelijk van Ruimtelijke Ordening." Verder betreurde Groen!-politicus Stassen dat zijn vragen en die van zijn collega's niet tot interpellaties hebben geleid: "We zouden over deze beleidskwestie moeten kunnen discussiëren."
CD&V: "erfgoedinventaris wordt vandaag leeggeroofd"
Vanuit de CD&V klonk strijdvaardige taal. Parlementariër Johan Sauwens, zelf ooit als minister bevoegd voor archeologie, drukte zijn grote ongerustheid uit: "Indien het voorontwerp, zoals het nu wordt geformuleerd, zal worden voorgelegd, dan zullen ikzelf en nog meer mensen uit mijn fractie, daar grote problemen mee hebben. De bescherming van monumenten is een zeer krachtig middel dat juist op dit ogenblik overeind zou moeten blijven."
Sauwens ziet twee belangrijke dreigende elementen. Ten eerste wordt het structuurplan in zijn volle hardheid toegepast, waardoor geen nieuwe vrije ruimte wordt toegelaten. Daardoor stijgt de druk op al dan niet beschermde bestaande panden. "Uw inventaris ('Bouwen door de eeuwen heen', nvdr) wordt vandaag leeggeroofd. Net op het ogenblik dat men versneld zou moeten gaan beschermen, gaat de beweging in de andere richting." Ten tweede verwijst hij naar de ontvoogding van gemeenten, waardoor de verantwoordelijkheid voor het erfgoed verschoven wordt naar lokale ambtenaren en politici. Sauwens waarschuwt voor de gevaren van deze decentralisatie, zéker in de sector van de monumentenzorg. Eenzelfde evolutie meent hij ook te herkennen bij Monumenten en Landschappen zelf: "Deze administratie is nu, onder meer door de operatie 'beter bestuurlijk beleid' volledig versplinterd. Ik zie het bijvoorbeeld aan het [dalende] aantal beschermingen."
Anwoord van minister Van Mechelen
"Zes miljoen monumentenwachters"
Vooraleerst drukt minister Dirk van Mechelen zijn verwondering uit over het feit dat er parlementaire vragen rijzen omtrent een decreet dat zich nog in een ontwerpfase bevindt. Na drie jaar voorbereiding is het ontwerp een paar weken geleden goedgekeurd op de ministerraad, waarna het op 17 april werd voorgelegd aan een breed forum van advies dat "veel uitgebreider is dan wettelijk verplicht". In het forum zetelen de Strategische Adviesraad Ruimtelijke Ordening-Onroerend Erfgoed (SORA), de Vlaamse Woonraad, de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV), de Milieu- en Natuurraad (Minaraad), de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) en de Vereniging van de Vlaamse Provincies (VVP).
Het nieuwe decreet moet in ieder geval een middel bieden om de erfgoedinventaris 'Bouwen door de eeuwen heen' van dode letter om te zetten in een valabel instrument ter bescherming van het Vlaamse erfgoed. De minister deelt echter de zorg van CD&V'er Sauwens met betrekking tot de decentralisatie van bevoegdheden door het ontvoogde van gemeenten: "In ontvoogde gemeenten stellen we soms een inflatie aan beroepen vast. Misschien moeten we die gemeenten attent maken op het feit dat ook zij vrijwillig het advies van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar kunnen inwinnen (een bepaling die dateert uit 1999, nvdr)."
De minister gaat ervan uit dat (lokale) ambtenaren en politici automatisch erfgoed in hun besluitvorming integreren: "Iedereen die met ruimtelijke ordening is begaan, moet een basisreflex hebben richting onroerend erfgoed. Het is niet voor niets dat ik al jaren pleit voor zes miljoen monumentenwachters in Vlaanderen." Indien deze reflex geen automatisme wordt, zal ze desnoods worden aangeleerd.
"Rol van Onroerend Erfgoed wordt niet afgezwakt"
Van Mechelen benadrukt dat het 'terugschroeven' van het bindende advies vanuit Onroerend Erfgoed een normaliserende maatregel is, aangezien deze administratie zich daarbij (samen met het Agentschap van de Wegen) in een uitzonderingspositie bevond. "Pas na het afschaffen van het bindende karakter zijn alle adviezen van een gelijk niveau en kan ruimtelijke ordening ten volle zijn integrerende en coördinerende rol uitoefenen. Ik pleit voor een geïntegreerde besluitvorming van de ruimtelijke ordening en het onroerend erfgoed."
De minister verdedigt zijn besluit: "De vraag die zich daarbij stelt, is of de rol van het Onroerend Erfgoed daardoor wordt afgezwakt? Ik wil daar duidelijk op antwoorden dat dit volgens mij niet het geval is. Wie stelt dat de adviezen plots vrijblijvend worden of volledig aan relatieve willekeur onderhevig zijn, wenst het nieuwe systeem geen kans te geven." In de decreetswijziging zijn er artikelen opgenomen waardoor de administratie Onroerend Erfgoed nog voldoende stokken achter de deur heeft om bouwvergunningen af te wegen. Een vergunning moet immers worden geweigerd wanneer ze strijdig is met direct werkende sectorale normen, regels en zorgplichten, of er dienen voorwaarden te worden opgenomen die strekken tot een adequate invulling van de sectorale wetgeving. "De regels opgesteld in recente beschermingsbesluiten kunnen worden beschouwd als dergelijke direct werkende normen. Bovendien staat de zorgplicht ingeschreven in verschillende decreten aangaande Onroerend Erfgoed."
Een bijkomende maatregel stelt dat stedenbouwkundige vergunningen kunnen gelden als machtiging (in het kader van administratie lastenverlaging) indien de vergunning het advies van het agentschap Onroerend Erfgoed integraal overneemt. In de praktijk zal het advies dus steeds gevolgd moeten worden om uiteindelijk de vergunning ook uitvoerbaar te maken.
Motiveringswet en beroepsprocedure
Zoals Groen!-parlementslid Jos Stassen reeds aangaf, is er nog de Formele Motiveringswet die van kracht blijft; er kan dus van advies worden afgeweken op basis van een daadkrachtige motivatie (dit geldt ook voor andere beleidsdomeinen). Van Mechelen: "De vergunninglener moet er zich wel van bewust zijn dat afwijkingen van het advies vertragende factoren met zich kunnen meebrengen in de uitvoering van de stedenbouwkundige vergunning." De minister neemt voorts akte van het voorstel van Bart Caron, maar benadrukt nogmaals dat het niet de bedoeling mag zijn om opnieuw af te wijken van de geldende proceduren voor andere adviezen.
De adviserende instanties zullen bovendien in de toekomst over een beroepsmechanisme kunnen beschikken. Beslissingen in verband met de stedebouwkundige vergunning die afwijken van het advies, moeten immers teruggekoppeld worden naar het oorspronkelijke adviesorgaan. "Ik sluit niet uit dat dit bijzondere waakzaamheid vraagt van het agentschap om dit op te volgen. Maar laten we dit decreet op zijn merites beoordelen. Ik wacht de adviezen af van alle betrokken partijen, maar ik denk dat we op deze manier enkele knelpunten billijk hebben gemaakt."
"Malta moet er nu door"
De minister verklaarde tenslotte dat hij goede contacten onderhoudt met het Forum Vlaamse Archeologie. Wel richtte hij nog een sneer richting de bouwsector, waarin hij bijzonder ontgoocheld is: "De Confederatie Bouw kwam nooit naar de klankbordwerkgroep, maar schoot nadien wel de regeling af." De conclusies van de 'Malta-werkgroep', waaraan zowel archeologen als bouwheren deelnamen, zullen worden geïntegreerd in het ontwerp van het nieuwe decreet. "Wat mij betreft, moet het er nu door. Het is de bedoeling het in mei of juni aan de Vlaamse Regering voor te leggen."
"Ik kan wel zeggen dat er heel uitdrukkelijk gevolg zal worden gegeven aan de 'Malta-bepalingen' met betrekking tot het archeologisch erfgoed, zowel voor het preventief archeologisch onderzoek en de archeologische opgravingen voorafgaand aan de uitvoering van werken, alsook voor de financiering ervan." De minister pleit daarbij voor solidarisering van de kosten en heeft de bouwsector in persoonlijke gesprekken proberen te overtuigen. "In de petrochemische sector bestaat al zo'n systeem. Het komt niet van hen, dus zal het van ons naar hen moeten gaan. Ik had het liever anders gezien."
Bron: Handelingen van de Commissievergadering 'Leefmilieu & Natuur, Landbouw, Visserij & Plattelandsbeleid en Ruimtelijke Ordening & Onroerend Erfgoed, 17 april 2008
]]>
Op donderdag 20 maart kan je in Tongeren de laatste lezing van de Spraakwater-reeks bijwonen. Mark Van Strydonck is ingenieur bij het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium te Brussel. Hij is gespecialiseerd in de natuurwetenschappelijke dateringstechnieken. Bevatten de schrijnen wel degelijk de overblijfselen van heiligen? Wetenschappers van diverse disciplines gingen de uitdaging aan...]]>
We kennen ze allemaal van onze buitenlandse reizen of kerkbezoeken: prachtige reliekschrijnen met een minuscuul venstertje waar nieuwsgierigen graag even door gluren.
Morgen opent in het Zilvermuseum Sterckshof in Deurne de tentoonstelling 'Zondags Zilver'. Nog tot 15 juni kun je er alle facetten van het versierde kerkboek bewonderen: het vakmanschap van de zilversmeden en de boekbinders, de bijbelse en symbolische voorstellingen op de boeksloten en het gebruik in het dagelijks leven. De tentoonstelling geeft een indrukwekkend overzicht van gedrukte en rijkversierde kerkboeken in België en Nederland van 1650 tot 1900.
Bijna tweehonderd van de tentoongestelde boeken komen uit de particuliere collectie-Van Noordwijk. Deze verzameling bevat ruim 400 kerkboeken met zilveren en gouden sloten uit de periode 1650 tot 1900 en is daarmee de grootste in haar soort in Nederland. Al ruim drie decennia lang verzamelt het echtpaar van Noordwijk exemplaren waarbij hun oog voor uniciteit en diversiteit in stijl, geschiedenis en achtergrond opvalt. Hun interesse werd 35 jaar geleden gewekt toen mevrouw van Noordwijk een armband kreeg, die was gemaakt van het slot van een kerkboek. Gefascineerd door de rijkdom en verfijning besloten zij op zoek te gaan naar bijzondere kerkboeken. In de loop der jaren kochten zij vele exemplaren bij antiquairs, bij particulieren en op beurzen in Nederland en in het buitenland. Zo ontwikkelden ze een enorme expertise. Zelf zegt het echtpaar Van Noordwijk hierover: "Voor ons is het meer dan alleen een kwestie van verzamelen: we vinden dat dit erfgoed gekoesterd moet worden".
De dienst Erfgoed van het provinciebestuur Antwerpen is gestart met een nieuwe reeks archeologiebrochures. De rijk geïllustreerde brochures moeten toelaten om relatief kort na een opgraving of een onderzoek de resultaten bekend te maken bij een breder publiek. Het is de bedoeling om jaarlijks twee à drie brochures te publiceren. Het eerste deel is net verschenen, en is gewijd aan de recente opgraving in Puurs-Pullaar, die vooral middeleeuwse sporen aan het licht bracht.]]>
Geïnteresseerd? 
Eind vorig jaar verscheen een volledig herwerkte versie van het boek 'Pajottenland, een land om lief te hebben'. De eerste druk - met een oplage van 1600 exemplaren - was in minder dan een maand uitverkocht. Daarom besloot de Andreas Masiuskring een tweede oplage te laten drukken van dit boek over de geschiedenis en het erfgoed van het Pajottenland. Tot eind maart kun je voorintekenen aan de prijs van 35 euro.]]>
Maar liefst 40 Pajotse dorpen worden in het boek besproken. Daarnaast zijn er nog een geschiedkundige en een geografische inleiding over het volledige Pajottenland voorzien, naast tussenstukjes over typische Pajotse erfgoedelementen. In totaal 600 pagina's informatie over de geschiedenis en het erfgoed van de heuvelachtige streek ten westen van Brussel. Alle deelgemeeenten die behoren tot Bever, Dilbeek, Galmaarden, Gooik, Herne, Lennik, Pepingen, Roosdaal, Sint-Pieters-Leeuw en Ternat komen aan bod.
Vloer- en wandtegels zijn vandaag zo vanzelfsprekend dat we er nog nauwelijks bij stilstaan dat ook deze alledaagse materialen een boeiende geschiedenis kennen. In de nieuwste erfgoedgids 'Schoonheid uit Klei en cement. Vloer en wandtegels in de Provincie Antwerpen' neemt auteur Mario Baeck je mee op een bijzonder leerrijke wandeling doorheen acht eeuwen tegelgeschiedenis, een uniek eerbetoon aan een van de minst bekende erfgoedschatten in de provincie.
De tegelindustrie kende in de provincie Antwerpen een tweede bloeiperiode tijdens de 19de en de 20ste eeuw. Dit verhaal vormt het tweede zwaartepunt van deze erfgoedgids. Vooral in de art nouveau-architectuur en later ook in de art-decoperiode werd het gebruik van decoratieve tegels ten volle benut. Hierdoor gestimuleerd legde Georges Gilliot in 1897 in Hemiksem de basis voor een bijzonder succesvolle vloer- en wandtegelfabriek. Dit bedrijf groeide al snel uit tot de belangrijkste Vlaamse fabriek, die bovendien ook enorme hoeveelheden exporteerde, zelfs naar de meest exotische landen en dit tot ver in de 20ste eeuw. Ook elders in de provincie werden kleine tegelfabriekjes gebouwd. 
Veel van deze realisaties werden al beschermd als monument omdat zij nu eenmaal onlosmakelijk deel uitmaken van doorgaans even waardevolle gebouwen: het Pharazijnshof in Kapellen, de vele fin-de-sièclehuizen op Zurenborg, het complex van de Antwerpse zoo... Er zijn echter even waardevolle tegelrealisaties die nog geen bescherming genieten. Op basis van het onderzoek dat hij voor deze publicatie en zijn doctoraatstudie verrichte, maakte Mario Baeck, in samenwerking met de provinciale dienst Erfgoed, een representatieve selectie van voor bescherming in aanmerking komende gebouwen, die de basis kan vormen voor een thematisch beschermingsdossier. 
De vijf gemeenten uit de Rupelstreek willen de ontwikkeling en ontsluiting van de Rupelstreek als centrum van de klei- en baksteennijverheid verder uitbouwen. Op een plechtigheid in Niel hernieuwden ze vrijdag hun samenwerkingsakkoord hierrond. Ook werd een inventaris van de bestaande relicten van de steenbakkerijnijverheid voorgesteld, en werd een stand van zaken gegeven van de activiteiten binnen 'Colibri', een registratieproject voor het roerend erfgoed uit de streek.]]>
De provincie Antwerpen, de gemeenten Boom, Rumst, Niel, Schelle en Hemiksem, de vzw's Steenbakkerijmuseum van de Rupelstreek ('t Geleeg), Rupelklei en Emabb ondertekenden op 4 december 2002 een intentieverklaring tot samenwerking in verband met de ontwikkeling en ontsluiting van de Rupelstreek als centrum van de klei- en baksteennijverheid. De provincie Antwerpen speelde hierin een coördinerende rol en stelde jaarlijks een bedrag van 75.000 euro ter beschikking voor projecten die het imago en de marketing van de regio ten goede kwamen. De samenwerkingsovereenkomst loopt telkens voor drie jaar en was nu dus voor de tweede keer aan vernieuwing toe.
De partners zijn zich bewust van het uniek karakter van de Rupelstreek als centrum van de klei- en baksteennijverheid en van de potentie voor een economisch-educatief project. Een professionele en bedrijfsmatige aanpak en een intensieve, complementaire samenwerking zijn nodig voor de ontwikkeling en ontsluiting van de Rupelstreek als klei- en baksteenregio. Daarom streeft het samenwerkingsverband naar gezamenlijke projecten op het vlak van toerisme, erfgoed, cultuur en economie. Over de noodzaak van samenwerking bestaat sinds enkele jaren een grote consensus over alle partij- en gemeentegrenzen heen. 
Op 8 februari is de verwerking van de opgraving te Kortrijk en Harelbeke afgerond. Het onderzoek ging de ontwikkeling van een nieuw industrieterrein langs de autosnelweg E17 vooraf. De werken werden uitgevoerd door archeologen van Monument Vandekerckhove in opdracht van Leiedal en leverde sporen op uit de overgangsperiode Late-IJzertijd/Vroeg-Romeinse tijd, de Midden-Romeinse periode en de Late-Middeleeuwen.]]>
Uit de overgang Late-IJzertijd/Vroeg-Romeinse periode (± 500/450 v. Chr. tot 69 n. Chr.) werd op zone I een strak georganiseerde site opgegraven. In het zuiden van het terrein bevonden zich 2 afwateringsgrachten van een landweg, die 300m verder naar het oosten ook werd aangetroffen.
Daaraan parallel werden in het noorden van zone I de resten van 2 enclosures, grote min of meer rechthoekig omgrachte zones (de grootste kon 78 op 89m worden blootgelegd), aangetroffen. Weinig andere sporen konden hiermee in associatie gebracht worden, wel zat in de grachten gedeponeerd aardewerk. De hoeken van de enclosures zijn naar de windrichtingen georiënteerd. Dit is ook het geval bij een kleine vierkante structuur (van ca. 10 op 11m) iets meer naar het oosten. Binnenin dit vierkant lagen 4 paalsporen, en in de gracht zelf werd een aardewerkdepot gevonden. Waarschijnlijk is dit het overblijfsel van een landelijk heiligdom(foto links). 
Van 28 tot 30 april organiseert het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed, in samenwerking met de K.U.Leuven, UGent en de Vlaamse Landmaatschappij, het congres 'The Archaeology of Erosion / the Erosion of Archaeology'. Het congres brengt nationale en internationale expertise samen rond de problematiek van erosie- en sedimentatieprocessen, en dit in verband met de interpretatie, de bewaring en het beheer van het archeologisch erfgoed.]]>
Inzicht in bodemerosie- en sedimentatieprocessen is fundamenteel voor de interpretatie van het archeologisch bodemarchief. Vanuit een macroregionaal perspectief kunnen deze processen (in het algemeen) in verband gebracht worden met klimaatsschommelingen (glaciale, interglaciale cycli), en vanaf het Holoceen met toenemende menselijke activiteit en de ontwikkeling van landbouw vanaf het neolithicum. Op grootschaligere niveaus is het onderzoek van deze processen de basis voor het inschatten van bewaringspotentieel van archeologische sites in het huidige landschap, en de manier waarop de mens interageerde met en een invloed had op het landschap in het verleden. Vanuit een methodologisch perspectief is de toepassing en ontwikkeling van bv. prospectietechnieken onlosmakelijk verbonden met het begrijpen van de chronostratigrafie en geomorfologie.
In het nieuwe decreet op de ruimtelijke ordening zullen de sectorale adviezen hun bindend karakter verliezen. Ook archeologische adviezen, die bijvoorbeeld in het kader van de MER-plicht voorzien zijn, zullen in de toekomst niet meer bindend zijn. Dat bevestigt Vlaams minister Dirk Van Mechelen in een brief aan het Forum Vlaamse Archeologie (FVA). Het FVA onderzoekt nu wat de impact van de aangekondigde wijzigingen kan zijn voor het archeologisch beleid in Vlaanderen.]]>
Naar aanleiding van het artikel 'Monumentenalarm', dat begin februari in Knack verscheen, richtte het FVA een vraag aan minister Van Mechelen. Het artikel meldde immers dat bij de geplande herziening van het decreet Ruimtelijke Ordening (RO) de bindende adviezen met betrekking tot beschermde monumenten zouden geschrapt worden. Het FVA vroeg de minister onder meer of het schrappen van bindende adviezen ook een ruimere toepassing zou kennen en dus ook betrekking zou hebben op andere archeologische adviezen.
Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Dirk Van Mechelen (Open Vld) wil werk maken van een kerkenbeleidsplan op korte en lange termijn. Dat zegt hij vandaag in een interview met het christelijke opinieweekblad Tertio. "De herbestemming van religieus erfgoed vraagt een breed maatschappelijk draagvlak, maar prioritair zijn het onderhoud en de restauratie van het waardevolle patrimonium," aldus de minister.]]>
Voor de minister vormt het religieuze erfgoed geen afzonderlijke categorie. Wel beseft Van Mechelen dat bij religieus erfgoed een grote omzichtigheid is geboden. In de discussie over de toekomstige bestemming van leegstaande religieuze panden pleit de minister voor een sereen debat, los van elke vorm van ideologie. Kerkgebouwen zijn volgens hem gebouwd voor de eredienst en dat moet bij voorkeur ook zo blijven. "Wanneer dat evenwel niet mogelijk is, mag de herbestemming niet haaks staan op de originele uitstraling. Omvormingen tot een parking of een dancing komen niet in aanmerking."
Update: de organisatie laat weten dat de lezing door een dubbelboeking verplaatst moet worden naar woensdag 9 april!
Vandaag werd in Brussel het programma voorgesteld van de Erfgoeddag 2008 op zondag 13 april. Deze achtste editie heeft als centraal thema 'Wordt verwacht' en blikt zo vooruit naar de toekomst. Meer dan 400 erfgoedorganisaties in Vlaanderen en Brussel nemen deel, goed voor zowat 600 activiteiten waarbij roerend en/of immaterieel erfgoed centraal staat. Vlaams minister Bert Anciaux maakte voor het initiatief opnieuw 250.000 euro vrij op zijn cultuurbegroting.]]>
Erfgoeddag is een initiatief van FARO. Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed, in samenwerking met de erfgoedgemeenschappen in Vlaanderen en Brussel. Met het thema 'Wordt verwacht' wil FARO de toekomst centraal stellen. "Wij hebben toekomstverwachtingen, maar onze voorouders hadden die evenzeer," klinkt het.